logo zamek malbrok
Muzeum zamkowe
w Malborku
CiałopalenieZ kolekcji SierakowskichKonserwacja KabinetuForma funkcja nowoczesność

Zbiory / Zbiory zoologiczne

W skład kolekcji faunistycznej Muzeum w Kwidzynie wchodzą następujące zbiory:

 

  • zbiór entomologiczny -   liczy kilkaset egzemplarzy owadów preparowanych na szpilkach. W jej skład wchodzą głównie krajowe gatunki owadów zamieszkujące lasy, łąki i zbiorniki wodne. Na uwagę zasługuje zbiór motyli dziennych i nocnych oraz ważek, charakterystycznych dla ekosystemów regionu Powiśla.
  • zbiór herpetologiczny - składa się z dermoplastów oraz preparatów mokrych prezentujących szereg gatunków krajowej fauny gadów i płazów. W zbiorach znajdują się ponadto gatunki egzotyczne, jak indyjski gawial, morski żółw Caretta oraz północnoamerykański aligator. 
  • zbiór ornitologiczny - reprezentowana jest przez dermoplasty licznych przedstawicieli awifauny zamieszkujących tereny regionu Powiśla. Ponadto wśród gatunków wodno-błotnych wyróżnia się zbiór samców bataliona bojownika, w różnobarwnych szatach godowych. Poza przedstawicielami gatunków rodzimych, w kolekcji znajdują się gatunki egzotyczne: mewka chińska, kanarek oraz zalatujące: sęp płowy czy alka krzywonosa.  Integralną częścią zbioru ornitologicznego jest zespół jaj ptasich prezentujący  123 gatunki (30% awifauny Polski) zebrany przez Karola Stawskiego (pracownika Muzeum w Kwidzynie). 
  • zbiór teriologiczny -  gromadzi ponad 70 eksponatów dermoplastycznych  gatunków ssaków. Składają się na niego zwierzęrta zamieszkujące obszar naszego kraju - od największego, dziko żyjącego żubra, poprzez przedstawicieli ssaków kopytnych i drapieżniki, aż do najmniejszych owadożernych ryjówek. Pospolite gatunki jak sarna, dzik i lis reprezentowane są przez osobniki o różnej płci i różnym wieku. Ważną częścią  zbioru są  kości i poroża ssaków, w tym wydobyte z Wisły w poł XIX w. kości walenia, 
  • zbiór paleontologiczny - najstarszy chronologicznie w Muzeum w Kwidzynie zbiór, w którym znajdują się unikatowe szczątki zwierząt wymarłych. Do najciekawszych należą: najlepiej zachowana w kraju czaszka tura wraz z kilkunastoma kościami tego zwierzęcia, ząb trzonowy mamuta, a także dobrze zachowane, skamieniałe jajo hadrozaura  z póżnego okresu kredowego.